Buscamper eigenaar ervaringen: Ford Transit conversie review

Je staat met een lege Ford Transit voor je neus. Een bus vol dromen.

Het voelt een beetje als de eerste dag van de rest van je leven, maar dan met meer gereedschap en een stofzuiger die je overal nodig hebt. Je wilt bouwen. Niet zomaar een busje, maar jouw buscamper. Een plek die van jou is.

Waar je koffie zet met uitzicht op een mistig weiland of je hoofd stoot aan je eigen opbergruimte.

Ik heb die reis gemaakt. Mijn bus is een Ford Transit L2H2, de langste en laagste die je redelijk makkelijk kunt parkeren. Dit is mijn verhaal, met bloed, zweet, houtkrullen en een paar onmisbare lessen.

De basis: een Ford Transit kiezen en voorbereiden

Het begint allemaal met de bus. Ik koos voor de Ford Transit, omdat ie overal te repareren is en de onderdelen niet duur zijn.

Mijn model is een L2H2, oftewel 5,98 meter lang en 2,51 meter hoog. Ideaal, want je past nog in een parkeergarage. Een L3 (6,70m) is te groot voor de meeste campings in de Ardennen.

Ik kocht mijn bus tweedehands, met 140.000 km op de teller voor €18.500.

Een busje van 5 jaar oud. Belangrijkste tip: check of de vloer nog recht is. Echt waar. Een kromme vloer is een nachtmerrie voor je bouwproject.

Voordat je ook maar één plank inkoopt, moet de bus leeg. Helemaal leeg. Ik heb drie dagen gedaan over het verwijderen van de laadvloer en de wandbetimmering. Schroefje voor schroefje.

Onder die wanden zat een spouw. Daar moest isolatie in.

Ik heb de bus volgespoten met Schuimflex (PUR-schuim) van Soudal. Dat spul zet uit en vult elk gat. Zoek je een merk? Kies voor iets dat waterdicht is en niet gaat rotten.

Je wilt geen vocht onder je vloer. Daarna begint het echte werk: de vloer.

Ik wilde een warme vloer, dus koos ik voor 9 mm multiplex. Dat leg je op een raamwerk van latten. Daaronder leg je isolatieplaten van PIR (zo'n 6 cm dik).

Dat houdt de kou tegen. Zorg dat je de vloer waterpas krijgt. Gebruik een laserwaterpas.

Die €30 die je eraan uitgeeft, redt je sanity. Als je vloer krom is, klopt alles wat je erop bouwt ook niet. En geloof me, je wilt geen wiebelende keuken.

De inrichting: slim bouwen met weinig ruimte

De meeste buscampers hebben een standaardindeling: een bed achterin, een keukenblok langs de wand en een kastje hier en daar. Ik wilde iets anders. Ik wilde een zithoek die overdag een bed is.

Dat heet een 'd çerç'. Mijn plan was simpel: een hoekbankje met daaronder lades.

De bank is 120 cm breed en 80 cm diep. Als je het kussen eruit haalt en de tafel zak je, heb je een bed van 190 x 120 cm.

Perfect voor twee personen. Ik bouwde de kasten van 12 mm berkenmultiplex. Dat is licht en sterk.

Voor deurtjes gebruikte ik 6 mm MDF, dat ik schilderde met flexibele lakverf.

Ik had ongeveer 3 platen van 244x122 cm nodig, wat neerkwam op zo'n €180 aan plaatmateriaal. De verbindingen maakte ik met houtdraadbouten en latjes aan de binnenkant. Simpeler kan niet. Zorg dat je een boormachine hebt met een accuschroefboormachine. Je gaat duizenden schroeven gebruiken.

Een gouden tip voor de inrichting: denk aan 'zwaartepunt'. Zware dingen (accu's, water tanks) moet je laag en in het midden van de bus plaatsen.

Ik heb mijn 200Ah lithium accu en de watertank van 40 liter onder het bankje geplaatst.

Zo blijft de bus stabiel rijden. Je wilt niet dat je busje overhelt als je een bocht neemt. Ik zag ooit een buscamper waar de zware boiler bovenin de kast zat. Die bus slingerde als een dronken zeeman.

De techniek: stroom en water regelen

Stroom is je levensader. Zonder stopcontacten zit je in het donker.

Ik heb gekozen voor een systeem op 12V. Geen 230V in de bus, dat is te gevaarlijk voor een doe-het-zelver.

Ik begon met een Victron SmartSolar MPPT 75/10 laadcontroller (ca. €120). Die laadt je zonnepanelen op. Ik heb twee 100W panelen op het dak geplakt.

Let op: de lijm van VHB tape van 3M is duur (€30 per rol), maar het is het waard. Je wilt niet dat je panelen loswaaien op de snelweg.

Mijn batterij is een Renogy 200Ah lithium (LiFePO4). Lithium is cruciaal. Je kunt hem voor 90% leeghalen, terwijl je bij een loodzuur batterij maar 50% kunt gebruiken. Dat betekent dat je 200Ah lithium equivalent is aan een 400Ah loodzuur accu. Je kunt er een weekend mee kamperen zonder bijladen. De kosten? Rond de €800.

Een investering, maar dan heb je ook echt stroom voor je koelbox, verlichting en telefoonladers.

Voor water heb ik een eenvoudig systeem. Een tank van 40 liter onder de bus. Daar sluit ik een 12V pomp op aan (een Shurflo pomp, ca. €60).

Die pomp zuigt het water uit de tank en stuurt het naar de kraan. De afvoer loopt direct onder de bus.

Zorg dat je een vetafscheider gebruikt bij de gootsteen. Anders stop je je afvoer vol met etensresten. Ik spreek uit ervaring. Een flesje soda en heet water is je beste vriend na een avond pasta koken.

Comfort en accessoires: van rijden tot slapen

Slapen in een bus is cool, tot je wakker wordt met een zere rug. Ik heb een matras van 10 cm dik schuim gekocht.

Geen traagschuim, dat wordt te warm in de zomer. Ik heb een matras van 190x120 cm laten snijden bij een lokale slaapwinkel (of online bij een speciaalzaak). Kosten: ongeveer €200. Leg er een hoes omheen die je kunt wassen.

Je zweet in een busje, ook in de winter. Verwarming is een must in Nederland.

Ik heb gekozen voor een dieselkachel, de bekende Webasto of Eberspächer. Tijdens het buscamper bouwen op een Ducato basis heb ik een goedkopere variant geïnstalleerd, een Chinese 'AliExpress' kachel (zo'n €250). Let op: je moet hem goed installeren.

De uitlaat moet ver van je slaapgedeelte en ramen zijn. Ik heb mijn kachel onder het bankje geplaatst, met een rookkanaal dat door de vloer naar buiten gaat.

Binnen 10 minuten is de bus warm. Je slaapt dan als een roos, zelfs bij -5 graden.

Ventilatie is net zo belangrijk. Zonder ventilatie heb je vochtproblemen. Ik heb een MaxxAir ventilator (ca. €250) in het dak geplaatst. Dat is een dure grap, maar het werkt.

Hij zuigt de vochtige lucht uit de bus en je kunt hem open laten staan tijdens het rijden (met klamboe). Als je een budget hebt, koop dan een simpele 'Fan-tastic' ventilator of een dakraam van een sloperij. Zorg in ieder geval dat je twee ramen open kunt zetten voor tocht.

Rijden en parkeren: de praktische kant

Een Ford Transit rijdt als een bus. Dat betekent: je hebt geen stuurcorrecties nodig, maar je moet wel wennen aan de grootte.

Mijn bus is 2,51 meter hoog. Dat betekent: let op de bomen en de uitstekende bordjes bij de McDonald's drive-through.

Ik heb een parkeersensor achterop laten monteren (ca. €50 en een middel klussen). Dat helpt enorm bij het achteruit inparkeren op een kleine camping. De brandstof van een Transit is ongeveer 1 op 10 tot 1 op 12, afhankelijk van je gewicht. Mijn bus leeg is 2100 kg.

Volgeladen met water, spullen en twee personen zit je op 2600 kg.

Rijdt ie nog steeds? Jazeker. De 2.0 liter EcoBlue motor trekt dat makkelijk. Maar verwacht geen Formule 1-wagen. Neem de tijd.

Haasten in een camper is een garantie voor stress, zeker als je een grote camper met garage onder het bed bestuurt. Wat betreft parkeren: in Nederland mag een buscamper vaak nog overal staan waar een auto mag staan, mits hij niet breder is dan 2,50 meter (en die is 2,47m).

In steden zoals Amsterdam of Utrecht is het opletten. In Duitsland en Frankrijk zijn de regels vaak soepeler voor campers.

Ik gebruik apps zoals Park4Night om plekken te vinden. Soms staan we op een boerenerf voor €5 per nacht. Veel leuker dan een drukke camperplaats met asfalt.

Als ik terugkijk op mijn Ford Transit conversie en mijn overstap van caravan naar camper, is het grootste ding wat ik heb geleerd: begin klein. Je hoeft niet alles in één keer te doen.

Ik ben begonnen met een vloer en een bed. Daarna de keuken. Toen de stroom. Stap voor stap.

Elke stap voelt als een overwinning. En dat gevoel, dat is waarom je het doet. Je bouwt niet alleen een bus, je bouwt je vrijheid.